32.9 C
Athens
Τρίτη, 9 Αυγούστου, 2022

Η κουτσομπόλα πάει στο Ακροπόλ με Μανέ, Μακεδόνα στο «Έκτο πάτωμα»

Ε, λοιπόν, «όλα, θέλω να τα ξέρω όλα, όχι επειδή είμαι κουτσομπόλα. Δεν το κάνω από κακό, θέλω να ‘χω υλικό, κι ας μου τρώει η περιέργεια τη σόλα…». Και για νά ‘χουμε καλό ρώτημα: «Ποια πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα; Ε; Ε;».

Η κουτσομπόλα κυρία Ζερμαίν Λεσκαλιέ, στην κωμωδία του Αλφρέντ Ζερί «Το έκτο πάτωμα», δεν τα έμαθε και δεν τα ξέρει όλα. Ούτε η Άννα Παναγιωτοπούλου, που την ενσάρκωσε στη θρυλική, ιστορική παράσταση, το Νοέμβριο του 1991, στο «Περοκέ» (κι έπειτα στο «Ναυαρίνο» της Θεσσαλονίκης).

Όμως, κάτι έπιασε το αυτί τους («λες κι οι τοίχοι έχουν κόλλα») ότι εκείνο το έργο, με εκείνα τα επίσης θρυλικά τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου (που αγαπήθηκαν και δισκογραφημένα), επανέρχεται.

Σε μια all-star παράσταση, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Βάλαρη και παραγωγή της Broadway Show Productions, στο θέατρο «Ακροπόλ». Από τις αρχές Φεβρουαρίου του 2023. Και μετά τον επιτυχημένο «Κουρέα της Σεβίλλης» του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου (που επανέρχεται στην ίδια σκηνή από τις αρχές του φθινοπώρου του 2022).

Εικόνα από το Έκτο Πάτωμα του Κραουνάκη και της Νικολακοπούλου

«Τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποια χρονιά, το θέμα είναι να έχεις βούτυρο στη φρυγανιά». Τέτοιες μέρες, τέτοια λόγια; Μα ακριβώς αυτό. «Το έκτο πάτωμα», κυρίες και κύριοι, επανέρχεται για να μας θυμίσει και να μας ξυπνήσει στο… όνειρο για καλύτερη ζωή.

Το πρώτο μεγάλο ατού, απ’ όσα άκουσε η κουτσομπόλα Ζερμαίν, είναι ότι και ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου έδωσαν την άδεια για να ξανακουστούν όλα τα θεατρικά τραγούδια εκείνα, από την ιστορική παράσταση σε σκηνοθεσία του αείμνηστου Δημήτρη Έξαρχου.

Μαζί με αυτό το ατού πάει και το επόμενο: η ζωντανή μουσική. Σε ενορχήστρωση και διεύθυνση του Δημήτρη Ανδρεάδη και πιάνο, μπάσο, ακορντεόν επί σκηνής του «Ακροπόλ» (ή κάπου εκεί, τελοσπάντων).

Για τη συνέχεια σάς κρατάω τα άλλα ατού. Πρώτα το ζευγάρι Ζερμαίν και Μαξ Λεσκαλιέ, που είχε ανεβεί στη σκηνή με τη μορφή και τη φωνή της Άννας Παναγιωτοπούλου (υπέγραφε και την απόδοση στα ελληνικά, μαζί με τον Πλάτωνα Μαυρομούστακο) και του Χρήστου Βαλαβανίδη.

Ταρατατζούμ! Και στην αναβίωση του «Έκτου πατώματος», κατά Γιώργο Βάλαρη, θα έχουμε στη σκηνή, ως Ζερμαίν και Μαξ, την την την… κυρία Υρώ Μανέ και τον Κώστα Μακεδόνα, σε θεατρικοτραγουδιστικό ρόλο. Ξέρετε, «τι ώρα είναι, τι μέρα είναι…».

Η Υρώ Μανέ κι ο Κώστας Μακεδόνας στο Έκτο Πάτωμα

Μένουν αρκετοί ρόλοι και δυνατοί στο έργο, για τους οποίους θα ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος του καλοκαιριού οι συζητήσεις, με δυνατά χαρτιά της ελληνικής θεατρικής σκηνής. Είπαμε, all-star παράσταση, επιμένει η κυρία Ζερμαίν.

Ποιοι είναι οι άλλοι ρόλοι; Η γκρίζα κυρία – Ιρέν, που είχε ενσαρκώσει η Νένα Μεντή το 1991-92. Η Ζαν, με την περίφημη «Κρουαζιέρα του διαδρόμου», τότε από την Κατιάνα Μπαλανίκα. Ο πατέρας – Κύριος Οσπώ, που είχε τη μορφή και τη φωνή του Τάσου Χαλκιά τότε. Ο νεαρός Ανρί Ζονβάλ (Γιώργος Νινιός, σε διπλή διανομή με το Στέλιο Μάινα το 1991), ο Ζοζό (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης στην ιστορική παράσταση) και αρκετοί άλλοι.

Αλλά και η ιδιοκτήτρια της πολοικατοικίας του «Έκτου πατώματος», Κυρία Μαρέ, που είχε ερμηνεύσει η Ελένη Γερασιμίδου και αναμένεται να είναι η γκράντε έκπληξη στη νέα διανομή.

Το πρωτότυπο καστ της παράσταση το Έκτο Πάτωμα

«Διαβάζοντας το έργο ανακάλυψα ότι είναι ιδιαίτερα επίκαιρο», μού λέει – πάνω από τη μουρμούρα της κουτσομπόλας Ζερμαίν – ο σκηνοθέτης Γιώργος Βάλαρης. «Ζούμε σε περίοδο μεγάλης κρίσης και την έχουμε ανάγκη τη συντροφικότητα και την αγάπη του ενός για τον άλλον, που υπάρχει και στο έργο του Αλφρέντ Ζερί.

» Η σπουδαία μουσική και οι στίχοι ήταν τα βασικά κριτήρια για μένα», προσθέτει ο Γιώργος Βάλαρης, θυμίζοντάς μου την αγάπη του για το μουσικό θέατρο. Όπως έγινε το «Έκτο πάτωμα», μέσα από την αρχική ματιά του Δημήτρη Έξαρχου, που «γέννησε» και τόσα αξιομνημόνευτα τραγούδια.

«Με τη Λίνα είχαμε πάρα πολύ μεγάλη χαρά και όρεξη», θυμάται ο Σταμάτης Κραουνάκης. «Δουλεύαμε βράδυ και γεννούσαμε με μεγάλη ταχύτητα. Πήγαινα δύο τραγούδια σχεδόν κάθε μέρα». Και τι τραγούδια, θα προσθέσω. Το τραγούδι της γκρίζας κυρίας, το τραγούδι της ζήλιας, του πατέρα, την «Κουπαστή»…

«Η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία ήταν στη Θεσσαλονίκη. Ουρές! Πήραμε δύο παρατάσεις. Έπρεπε να πάει και δεύτερο χρόνο…».

Μαζί με την μαντάμ Ζερμαίν, τον τσιγκλάμε να θυμηθεί περιστατικά από τις πρόβες. Θυμάται ότι το «Περοκέ» είχε μεν έξοδο στα αριστερά προς τα καμαρίνια, αλλά όχι από τα δεξιά της σκηνής. Ακόμη και η σκάλα, που είχε βάλει στο σκηνικό ο Γιώργος Ζιάκας, δεν οδηγούσε πουθενά.

Έτσι, στην έξοδο των ηθοποιών δημιουργούνταν συνωστισμός αριστερά. Φρακάρισμα. Ένα μπάχαλο, να το πω; Έστω. Κάποια στιγμή, στην πρόβα η Άννα Παναγιωτοπούλου ανοίγει… δρόμο, που αξιοποιήθηκε τελικά και στην παράσταση. Περπατώντας στο κέντρο, σε έναν διάδρομο που είχε στήσει ο Γιώργος Ζιάκας.

Ο Πλάτων Μαυρομούστακος τής φωνάζει από την πλατεία: «Άννα, πού πας από κει;». Κι εκείνη, με την χαρακτηριστική φωνή της και… «μάτι τρελής»: «Στο καμαρίνι!». Και έτσι δόθηκε η από μηχανής… λύση.

«Στις πρόβες», θυμάται ακόμη ο Σταμάτης Κραουνάκης, «πήγαινα στον Δημήτρη Έξαρχο και τον Πλάτωνα Μαυρομούστακο, που κάθονταν σε μια γωνιά. ‘Τι ωραίο τραγούδι. Θα το κόψουμε’, μού λέγανε. ‘Καλέ, είναι τρελοί;’, σχολίαζε η Άννα, στα καμαρίνια».

Ο αείμνηστος χορογράφος Βαγγέλης Σειληνός, με κάποιον τρόπο «ψυχή» του «Έκτου πατώματος», ήταν εκείνος που επιτάχυνε τα πράγματα. Και έδινε λύσεις, όπως μού λέει ο Σταμάτης Κραουνάκης.

«Όταν δεν βρίσκαμε φινάλε, μού λέει ο Βαγγέλης: κάνε ένα ντάπα ντάπα, δέκα βήματα να τελειώνουμε. Και γράφει η Λίνα αυτό το αριστούργημα για φινάλε: ‘Δε συμβαίνει τίποτα / Σ’ ένα έκτο πάτωμα / Πριν από τον πόλεμο / Κάπου στο Παρίσι… / Δε συμβαίνει τίποτα / Τίποτα δεν έγινε / Τίποτα δεν είδατε / Τίποτα ποτέ / Δε συμβαίνει τίποτα / Κι ό,τι έγιν’ έγινε / Στο φινάλε είμαστε / Όλοι θεαταί’».

Οι δύο κυρίες (Άννα Παναγιωτοπούλου, Νένα Μεντή) έκαναν γυρίσματα, τότε, για την τηλεοπτική σειρά των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου και, πολλές φορές, ο «δεμένος» κατά τα άλλα θίασος του «Περοκέ» έφτανε να κάνει τελικά επτάωρες εξαντλητικές πρόβες.

Σκληρή δουλειά που φάνηκε, όπως μπορώ να επιβεβαιώσω ως τρις θεατής της ιστορικής παράστασης, και στο τελικό αποτέλεσμα. «Αυτό που πετύχαμε ήταν πάρα πολύ ωραίο, διότι ήταν ωραία η παρέα των ηθοποιών», μού σχολιάζει ο συνθέτης της παράστασης.

Ο ίδιος προσθέτει: «Μάς είχε βγει η παράσταση τρισήμισι ώρες και κόβαμε και κόβαμε, για 15 μέρες για να έρθει στα ίσια της».

Παρακαλώ, παρακαλώ. Δεν είναι εδώ το φινάλε για το «Έκτο πάτωμα». Κάτι μουρμουράει η κουτσομπόλα μαντάμ Ζερμαίν, που θέλει να έχει τον τελευταίο λόγο, για την υπέροχη «Κρουαζιέρα του διαδρόμου» ή «Κουπαστή».

Πως είναι, λέει, η φυγή στο όνειρο. Η διαφυγή και η καταφυγή. Αυτό που όλοι αυτοί οι ήρωες (της καθημερινότητας;) ονειρεύονται: να φύγουν σε έναν άλλο κόσμο. Καλύτερο.

Πάμε λοιπόν, μαζί με την Ζαν και την Ζερμαίν και το θίασο: «Τα μάτια κλείστε / γλυκά ακουμπήστε / στην κουπαστή. / Το χρόνο αφήστε / καινούρια ψέματα / να φανταστεί / και τι μας νοιάζει πια / αφού η νύχτα πήρε τα κουπιά / τα μάτια κλείστε / και δώστε στ’ όνειρο, / τρελά φιλιά».

Εάν επιθυμείτε να σχολιάσετε το παραπάνω άρθρο ή οτιδήποτε άλλο στο Youfly, επισκεφτείτε τη σελίδα μας στο Facebook. Ή στείλτε μας μήνυμα στο Twitter. Για φωτογραφικό υλικό και ιστορίες, μεταβείτε στο Instagram μας.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου, χωρίς αναφορά, με ενεργό σύνδεσμο (link) Youfly.com

Ο Παύλος Αγγιανίδης
Παύλος Ηλ. Αγιαννίδης
Από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών, βρέθηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης να σπουδάζει Κτηνιατρική! Ενώ, στο μεταξύ, ξεκίνησε μια δημοσιογραφική πορεία, που κρατάει τέσσερις δεκαετίες, από την ιστορική «Ακρόπολη», με το… νυφικό της Νταϊάνας, στο διεθνές τμήμα της εφημερίδας (λόγω γλωσσών). Νοέμβριο του 1981 ξεκίνησε να εργάζεται στο Γραφείο Βορείου Ελλάδος των εφημερίδων «ΤΑ ΝΕΑ» και «ΤΟ ΒΗΜΑ». Συνεργάστηκε με τον «Ταχυδρόμο» και το «Marie Claire», σε μεγάλες συνεντεύξεις και με το Ραδιόφωνο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης «Ράδιο 105». Αλλά και ως ανταποκριτής της Σουηδικής Ραδιοφωνίας και σε ρεπορτάζ με το «60 Minutes» του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CBS. Συμμετείχε στην πρώτη συντακτική ομάδα του περιοδικού «Δίφωνο», με τον «Ιστό» και πέρασε από την ΕΣΗΕΜΘ στην ΕΣΗΕΑ. Όταν, στην Αθήνα πλέον από το 1991, πέρασε στην αρχισυνταξία του Πολιτιστικού Τμήματος της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», πρώτα υπό τη διεύθυνση του αείμνηστου Λέοντα Β.Καραπαναγιώτη. Εξέδωσε τα βιβλία «Αληθινά παραμύθια», «Με μουσικές εξαίσιες, με φωνές» και τη συλλογή διηγημάτων «Καπετάν Άγρα και Παραμυθίας γωνία». Συνεργάστηκε με τους ραδιοσταθμούς Innersound, Mood Radio και πλέον με το LaVitaRadio και με τον ιστότοπο Protagon.gr και από τον Ιούνιο του 2020 με το πολιτιστικό youfly.com.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολουθηστε μας
54,482ΥποστηρικτέςΚάντε Like
10,400ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
11,726ΑκόλουθοιΑκολουθήστε

ΔΗΜΟΦΙΛΗ