27.2 C
Athens
Κυριακή, 14 Απριλίου, 2024

Νέα Ήπειρος: Η κριτική του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη για την ταινία

Ο Ιάσονας Τριανταφυλλίδης γράφει κριτική για την ταινία του Παντελή Παγουλάτου με τίτλο «Νέα Ήπειρος».

Μια ταινία σημερινή, αληθινή, σκληρή στην ουσία της μόνο που διαθέτει και ανθρωπιά

ταινία νέα ήπειρος

Ένας άντρας και μια γυναίκα ή καλύτερα ένα αγόρι και ένα κορίτσι και αυτό το λέω περισσότερο για να πω ότι είναι νέοι άνθρωποι και στην ουσία αρκετά ανώριμοι που πιστεύουν στο όνειρο του εύκολου πλουτισμού και πως θα την κάνουν εύκολα γιατί ειδικά αυτός έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του και στο ότι μπορεί να τα καταφέρουν όλα τ’ άλλα γιατί θεωρεί πως είναι πιο όμορφος, πιο σέξι, πιο καπάτσος, πιο πονηρός από αυτούς που απ’ ότι καταλαβαίνει ότι κρατάν τα ηνία στα χέρια τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει ένας άντρας και μια γυναίκα που στα μάτια τους φαντάζουν πως είναι αυτοί που έχουν την εξουσία και τα λεφτά και μπορούν – έτσι πιστεύουν – ειδικά ο άντρας επιμένω να τους κάνει ότι θέλει. Όλοι αυτοί βέβαια και οι μεν και οι δε στην ουσία ανήκουν στον υπόκοσμο, απλώς οι μεν είναι εντελώς στο περιθώριο οι δε είναι ας πούμε …. πιο ιλουστρασιόν και στα μάτια τους φαίνονται κάπως – άμα δεν έχεις στον ήλιο μοίρα, ακόμα και κάποιος που φοράει απλώς κοστούμι σου φαίνεται ότι κάτι παραπάνω είναι-. Έτσι οι δυο πρώτοι που λέγαμε και ειδικά ο άντρας μπλέκει σε ιστορίες που είναι φανερό πως τον ξεπερνούν αλλά έχει υπερβολική εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του. Με αυτόν τον τρόπο βέβαια και μπλέκοντας με αυτούς τους δυο που φαίνεται να κατέχουν την εξουσία κάποια στιγμή η όποια σχέση τους που δεν τη βλέπουν και για πολύ ισχυρή και ειδικά ο άντρας βαδίζει προς τη διάλυση και τότε αρχίζουν να συμβαίνουν πράγματα που δεν μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι θα τους συμβούν γιατί τότε είναι….

Άφησα επίτηδες την προηγούμενη πρόταση στον αέρα γιατί έτσι κάναν παλιά τα προγράμματα που μοιράζονταν στους κινηματογράφους, έγραφαν την υπόθεση και άφηναν την τελευταία πρόταση στον αέρα για να κρατήσουν τον θεατή σε αγωνία. Γιατί εδώ που τα λέμε έχει σημασία πως εξελίσσεται η ιστορία από ένα σημείο και μετά.

ταινία νέα ήπειρος

Η καινούρια ταινία του Παντελή Παγουλάτου, διαθέτει ένα σπάνιο συνδυασμό. Διαθέτει εξαιρετική αισθητική αλλά όμως ούτε για μια στιγμή δεν κατορθώνει η αισθητική να καλύψει το δράμα αντιθέτως το υπηρετεί θαυμάσια. Από την άλλη η ταινία ασχολείται με το περιθώριο, αλλά όχι με τον συνηθισμένο λίγο μπανάλ τρόπο και ξεπερασμένο που ασχολούνται με αυτόν. Κατορθώνει η ταινία να συνδυάσει την καθαρή εικόνα η οποία μας παρουσιάζει όλη τη βρωμιά του περιθωρίου. Και όταν λέω βρωμιά, εννοώ τις συμπεριφορές, τις σκέψεις, τους χαρακτήρες των ανθρώπων, που πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν μην ξέροντας στην ουσία το που κινούνται και πόσο χαμηλά έχουν πέσει. Ανεξαρτήτως οικονομικής επιφάνειας και κοινωνικής θέσης ε; Όμως ενώ όλο το πράγμα ως ένα σημείο έχει πάρει έναν δρόμο πολύ συγκεκριμένο και όλοι αυτοί ή μάλλον οι δυο πρώτοι σύμφωνα με το σενάριο και τους ρόλους τους προχωρούν προς μια συγκριμένη διαδρομή γιατί είπαμε είναι η εμπιστοσύνη που έχουν στον εαυτό τους και τότε είναι που εμφανίζονται ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένανε αυτά που δεν είχαν σκεφτεί καν ότι διαθέτουν ή και αν το ξέρανε ότι τα διαθέτουν σίγουρα πίστευαν ακράδαντα ότι μπορούσαν να τα τιθασεύσουν δηλαδή τα συναισθήματα. Και τότε τα συναισθήματα παίρνουν το πάνω χέρι και είναι αυτά πια που καθοδηγούν τους ήρωες και το ίδιο το σενάριο προς δρόμους που τους αφήνουν άναυδους πριν απ’ όλα για τη δύναμή τους να μπορούν να τους καταβάλλουν, να τους αλλάξουν ακόμα και να τους διαλύσουν. Και τότε αρχίζει το πραγματικό δράμα, οι μάσκες πέφτουν από τα πρόσωπα ολωνών και στην κυριολεξία ισχύει το ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Και όποιος σωθεί σώθηκε. Από αυτήν την άποψη η ταινία θα μπορούσε κανείς να πει ακόμα πως γίνεται έως και αυτό που λέγανε παλιά περιφρονητικά ηθικοπλαστική. Μόνο που εδώ μόνο ηθικοπλαστική δεν είναι. Απλώς ανακαλύπτουν την ύπαρξη μέσα τους κάποιων πραγμάτων που δεν μπορούν να τα εξουσιάσουν αλλά αντίθετα τους εξουσιάζουν αυτά. Δεν θέλω να προχωρήσω περισσότερο.

Το «Νέα Ήπειρος» του Παντελή Παγουλάτου, ο οποίος έγραψε και το σενάριο παρέα με έναν από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, τον Όθωνα Μεταξά, είναι αφάνταστα σημερινή, αφάνταστα αληθινή, αφάνταστα σκληρή στην ουσία της μόνο που διαθέτει και ανθρωπιά. Και χωρίς να κάνει καταγγελίες και τέτοιες αηδίες μιλάει για τη σημερινή γενιά -τη γενιά της ιδιωτικής τηλεόρασης, της εύκολης επιτυχίας και του άφθονου χρήματος και της απόλυτης εμπιστοσύνης του καθενός στον εαυτό του, τον οποίο εαυτό όμως ούτε λίγο δεν έχουν καταφέρει να εκπαιδεύσουν απέναντι στις δυσκολίες της ζωής και στις παγίδες που κρύβουν όλα αυτά «εύκολα» πράγματα-.

Πέντε εξαιρετικές ηθοποιοί, ο Χάρης Φραγκούλης, η Μαρία Αρζόγλου, η Θεοδώρα Τζήμου, ο Όθωνας Μεταξάς και ο Νίκος Αντωνακόπουλος σε εξαιρετικές ερμηνείες που φαίνεται όμως πως δεν προήλθαν μόνο από το ταλέντο τους, αλλά και από ολοκληρωμένους ρόλους στο σενάριο, αλλά και σωστή σκηνοθετική ερμηνευτική καθοδήγηση. Θαυμάσια φωτογραφία και μοντάζ, αλλά ακόμα πιο θαυμάσιοι σκηνικοί χώροι με ακρίβεια και κινηματογραφική αίσθηση και αισθητική, πολύ ωραία και σωστή μουσική από τον Κωνσταντίνο Βήτα, όλα λειτουργούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Κάπου έμαθα χωρίς να είμαι σίγουρος πως κάποιοι στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είχαν αντιρρήσεις αν θα πρέπει να παιχτεί αυτή η ταινία και τι παράδειγμα μπορεί να δώσει σε νέους ανθρώπους Μα ίσα ίσα αυτή η ταινία δίνει το σωστό παράδειγμα σε νέους ανθρώπους γιατί αυτή η ταινία όπως έχει φτιαχτεί κρύβει στο τέλος της ακριβώς το πάντα επίκαιρο φινάλε της γνωστής ρήσης του Αριστοτέλη για την αρχαία τραγωδία «δι᾽ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν» .

Η ταινία «Νέα Ήπειρος» είναι πραγματικά μια σημερινή ελληνική ταινία όχι όσο μόνο όσον αφορά την κατασκευή αλλά το πνεύμα πάνω απ’ όλα γιατί αυτά που ολοκληρωμένα καταθέτει ακόμα και αν είναι λίγο «τραβηγμένα» λόγω σινεμά είναι το σήμερα. Φυσικά δεν είναι μια ταινία διασκεδαστική αλλά έχει βαθιά συναισθήματα και αυτό είναι πολύ σημαντικό – τουλάχιστον για μένα -.

Εάν επιθυμείτε να σχολιάσετε το παραπάνω άρθρο ή οτιδήποτε άλλο στο Youfly, επισκεφτείτε τη σελίδα μας στο Facebook. Ή στείλτε μας μήνυμα στο Twitter. Για φωτογραφικό υλικό και ιστορίες, μεταβείτε στο Instagram μας.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου, χωρίς αναφορά, με ενεργό σύνδεσμο (link) Youfly.com.

Ιάσονας Τριανταφυλλίδης
Ιάσονας Τριανταφυλλίδης
Ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης, είναι δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου και θεάτρου. Έχει γράψει μέχρι τώρα 20 βιβλία με θέμα την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, της νύχτας, του τραγουδιού και του μιούζικαλ και βιογραφικά βιβλία ανθρώπων του ελληνικού σινεμά. Αρθρογραφεί από το 1985 σε εφημερίδες, περιοδικά, έχει κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, προσφάτως και στο διαδίκτυο. Έχει επιμεληθεί επανεκδόσεις παλαιού υλικού σε CD, για ανθρώπους όπως η Αλίκη Βιουγιουκλάκη, η Τζένη Βάνου, η Σοφία Βέμπο, η Μαρινέλλα, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Γιάννης Σπάρτακος, το σύνολο του κινηματογραφικού έργου του Νίκου Μαμαγκάκη, ειδικό αφιέρωμα για την ιστορία του τραγουδιού στο ελληνικό σινεμά κ.α. Στην τηλεόραση έχει κάνει το πρώτο πρωινό του MEGA το Κοκτέιλ, εκπομπές με συνεντεύξεις, αφιερώματα, μονογραφίες, ήταν στην κριτική επιτροπή του «Να η ευκαιρία», σχολιαστής στις ειδήσεις του STAR και μία πολιτική εκπομπή με την Όλγα Τρέμη στο MEGA. Αυτό τον καιρό αρθρογραφεί βέβαια στο youfly.com και στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Κάνει καθημερινά εκπομπή στις 15:00 με 16:00 στον Αθήνα 9.84 με τίτλο «Αθήνα, με ακούς;»

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολουθηστε μας
65,000ΥποστηρικτέςΚάντε Like
13,090ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
11,546ΑκόλουθοιΑκολουθήστε

ΔΗΜΟΦΙΛΗ